Samoopalacze od lat uchodzą za „bezpieczniejszą” alternatywę dla opalania. Nie wymagają słońca, nie narażają skóry na promieniowanie UV i pozwalają uzyskać efekt wakacyjnej opalenizny nawet zimą. Problem w tym, że wokół ich głównego składnika zaczyna pojawiać się coraz więcej pytań. Chodzi o DHA, czyli dihydroksyaceton. To właśnie on odpowiada za brązowy kolor skóry po aplikacji samoopalacza. Coraz częściej pojawiają się jednak dyskusje o tym, czy może wpływać na przyspieszone starzenie skóry.
Czym właściwie jest DHA?
DHA=Dihydroxyacetone
DHA, czyli dihydroksyaceton, to substancja chemiczna wykorzystywana w większości samoopalaczy. Nie „opala” skóry tak jak słońce. Zamiast tego reaguje z aminokwasami znajdującymi się w martwej warstwie naskórka. W wyniku tej reakcji powstają brązowe pigmenty nazywane melanoidynami. Efekt przypomina opaleniznę, ale nie ma nic wspólnego z produkcją melaniny.
To właśnie dlatego opalenizna z samoopalacza pojawia się stopniowo i znika wraz ze złuszczaniem skóry.
Skąd więc kontrowersje?
Problemem nie jest sam efekt brązowej skóry, ale reakcje chemiczne, które zachodzą podczas działania DHA. Część badań sugeruje, że proces ten może zwiększać ilość wolnych rodników i stres oksydacyjny w skórze, szczególnie gdy świeżo po aplikacji wystawiamy ciało na działanie promieni UV.
DHA+aminokwasy skóry→melanoidyny+reakcje oksydacyjne
A właśnie stres oksydacyjny jest jednym z głównych mechanizmów odpowiedzialnych za przyspieszone starzenie skóry. To on wpływa między innymi na degradację kolagenu, utratę jędrności czy pojawianie się przebarwień.
Nie oznacza to jednak, że samoopalacze działają tak samo destrukcyjnie jak intensywne opalanie czy solarium. Dermatolodzy nadal uznają je za znacznie bezpieczniejszą opcję niż regularna ekspozycja na promieniowanie UV.
Największy mit? „Samoopalacz chroni przed słońcem”
To jeden z najczęstszych błędów. Wiele osób po nałożeniu samoopalacza ma wrażenie, że skóra jest już „opalona”, więc SPF nie jest konieczny. Tymczasem DHA nie daje żadnej ochrony przeciwsłonecznej.
Co więcej, część ekspertów zaleca, by przez kilka godzin po aplikacji samoopalacza unikać intensywnego słońca. Właśnie wtedy reakcje oksydacyjne mogą być najbardziej nasilone.
Nie każdy samoopalacz działa tak samo
Nowoczesne formuły coraz częściej zawierają składniki łagodzące i antyoksydacyjne. W składach pojawiają się między innymi:
• witamina E
• oleje roślinne
• ceramidy
• kwas hialuronowy
• antyoksydanty wspierające barierę skóry
To ważne, bo problemem bardzo często nie jest sam DHA, ale połączenie go z dużą ilością alkoholu, intensywnych substancji zapachowych i przesuszających składników.
Najgorzej reagują zwykle skóry z uszkodzoną barierą hydrolipidową, odwodnione i podrażnione po kwasach czy retinolu.
Czy warto bać się samoopalaczy?
Na ten moment nie ma dowodów, że stosowanie samoopalaczy jest bardziej niebezpieczne niż opalanie na słońcu. Wręcz przeciwnie. Większość specjalistów uważa je za zdecydowanie mniej szkodliwą opcję niż regularne UV.
Jednocześnie coraz więcej mówi się o tym, że „bezpieczna opalenizna” nie zawsze oznacza całkowity brak wpływu na skórę. Dlatego dziś liczy się nie tylko sam efekt glow, ale też jakość formuły, kondycja bariery hydrolipidowej i odpowiednia ochrona przeciwsłoneczna.
Bo nawet sztuczna opalenizna nie zwalnia skóry z potrzeby ochrony przed starzeniem.
